Begoña Caamaño Rascado (Vigo , 14 de outubro de 1964 – Santiago de Compostela, 27 de outubro de 2014) foi unha xornalista e escritora galega, ademais de feminista e activista política.

Nos seus inicios profesionais, traballou nos departamentos de informativos da Radio Popular da súa cidade natal e da Radio del Noroeste . Foi correspondente en Vigo da Axencia Galega de Noticias e do xornal El Sol , con sede en Madrid , e colaborou en A Nosa Terra , Tempos e Novas da Galiza. A partir de 1989, incorporouse á Radio Galega . Dende a redacción de Vigo, xunto con Rosa Martínez, puxo en marcha o programa Trécolas . En 1992, trasladouse á redacción principal da emisora, onde traballou como redactora para varias seccións de informativos do Diario Cultural . Posteriormente, dirixiu e presentou Andando a Terra , Club Cultura e Expresso de Medianoite . Tamén traballou nas seccións de cultura e informativos da Radio Pública de Galicia. Foi membro do comité de empresa da Radio Galega e presidiu o Comité Interempresas da Corporación de Radio e Televisión de Galicia (CRTVG), onde se deu a coñecer polas súas acusacións de manipulación por parte dos propios medios públicos de comunicación galegos no tratamento da información sobre o afundimento do petroleiro Prestige en 2002. 

Colaboradora habitual de diversas revistas feministas e antimilitaristas publicadas en Galicia, foi tamén autora de varias obras de ficción narrativa en galego, entre as que destacan dúas obras: Circe ou o pracer do azul (2009), unha recreación do mito de Circe e Morgana en Esmelle (2012). Con esta última, recibiu varios premios literarios, entre eles o Premio da Crítica de Narrativa Galega outorgado pola Asociación Española de Críticos Literarios, o Premio Antón Losada Diéguez de Creación Literaria en 2013, así como o Premio Ánxel Casal e o premio da Asociación de Escritores en Lingua Galega. O crítico español Ángel Basanta cualificouna de «unha autora excepcional» e con motivo do premio da crítica española, Xosé Manuel Eyré destacou a «liñaxe cunqueirista» e a «reivindicación feminista» de Morgana en Esmelle.

Debido á súa repentina morte, deixou dúas obras inacabadas: unha terceira novela con outra muller como protagonista, Scheherazade, e unha novela sobre a vida da súa bisavoa.

O seu traballo como xornalista estivo acompañado dunha presenza sindical moi activa. Participou no Primeiro Congreso do Sindicato de Información de Galego, celebrado en Vigo en 1987, e foi membro do Comité de Empresa da Radio Galega, como presidenta do Comité Interempresas da CRTVG, onde destacou polo seu compromiso na loita contra a manipulación informativa por parte da emisora ​​pública.

Begoña Caamaño foi unha das promotoras da Asociación de Mulleres Galegas na Comunicación (MUGACOM) , unha asociación constituída o 8 de marzo de 1997 na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela , por iniciativa dun grupo de profesionais e traballadoras de diferentes ámbitos da comunicación co fin de defender a igualdade de trato no ámbito laboral, así como para abordar o estudo da imaxe das mulleres nos medios de comunicación.

Foi unha activista incansable, participando en numerosas manifestacións e actuacións contra a violencia de xénero , a favor do aborto, o antimilitarismo , a obxección de conciencia e denunciando o desastre do Prestige de 2002.

Foi membro de Mulheres Nacionalistas Galegas (MNG) e da Marcha Mundial das Mulleres , na que levou a cabo un gran número de accións públicas.

Colaborou activamente na campaña "Dou a cara" organizada polo Bloque Nacionalista Galego a favor da Sanidade Pública Galega, o Ensino Público e en contra do decreto plurilingüístico do Partido Popular de 2012.