Silvia Penas gaña o XXVI Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño con 'Códice de meninxes'
A poeta viguesa recibe o recoñecemento por unha obra que explora a memoria, a dor e os vínculos maternos a través dunha linguaxe poética de gran intensidade emocional e reflexiva
Redacción · · 4 min de lectura
O xurado destacou a forza expresiva de 'Códice de meninxes' e a capacidade da autora para explorar os límites da palabra poética. Entre os aspectos máis valorados figuran a riqueza das imaxes, a precisión das eleccións lingüísticas e a elaboración dunha estrutura interna na que ritmo e musicalidade contribúen ao significado do conxunto.
A escritora Silvia Penas Estévez foi distinguida co XXVI Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño pola súa obra Códice de meninxes. O certame, convocado pola Agrupación Cultural Ergueitas e o Concello de Sarria, recoñece unha proposta literaria que afonda nas posibilidades expresivas da poesía para abordar a memoria, o trauma e os mecanismos de protección fronte á dor.
O galardón está dotado con 6.000 euros e a publicación da obra na editorial Espiral Maior. Nesta edición participaron un total de 86 propostas, unha cifra que reflicte a actividade creativa e o interese pola poesía en lingua galega.
Códice de meninxes: a poesía como exploración da memoria e da dor
A obra premiada constrúe un universo poético no que o corpo, a memoria e as experiencias emocionais se relacionan estreitamente.
O propio título, Códice de meninxes, remite ás membranas que protexen o sistema nervioso central. Esta referencia anatómica funciona como unha metáfora dos mecanismos de defensa que desenvolvemos fronte ás experiencias dolorosas e ás consecuencias do pasado.
A través desta imaxe, Silvia Penas propón unha reflexión sobre a vulnerabilidade humana, a persistencia das feridas emocionais e a capacidade de protexer aquilo que resulta máis fráxil.
A figura materna ocupa un lugar destacado na obra, especialmente na súa relación coa crianza e co desexo de impedir que as experiencias traumáticas se transmitan ás seguintes xeracións.
A narración poética transita así entre o peso do inevitable e a posibilidade de construír un futuro diferente, explorando os límites entre a memoria, a protección e a transformación persoal.
Unha linguaxe poética intensa e coidada
O xurado destacou a forza expresiva de Códice de meninxes e a capacidade da autora para explorar os límites da palabra poética.
Entre os aspectos máis valorados figuran a riqueza das imaxes, a precisión das eleccións lingüísticas e a elaboración dunha estrutura interna na que ritmo e musicalidade contribúen ao significado do conxunto.
A obra foi recoñecida tamén pola súa madurez literaria e pola habilidade para combinar unha importante carga emocional cunha reflexión profunda sobre a experiencia humana.
Esta convivencia entre intensidade expresiva e pensamento converte a proposta de Silvia Penas nun exercicio poético que procura ir máis alá da descrición da dor para investigar como esta condiciona a memoria, os afectos e as relacións persoais.
O Premio Fiz Vergara Vilariño, un referente da poesía galega
O Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño é unha iniciativa promovida pola Agrupación Cultural Ergueitas e o Concello de Sarria co obxectivo de fomentar a creación poética en lingua galega.
O certame leva o nome do poeta Fiz Vergara Vilariño, unha figura destacada da literatura galega contemporánea, cuxa memoria continúa vinculada á promoción da poesía e da creación literaria.
A súa continuidade ao longo de máis de dúas décadas contribuíu a consolidalo como un dos premios de referencia para a poesía galega, proporcionando visibilidade e oportunidades de publicación a diferentes voces literarias.
O xurado desta edición estivo integrado por Gisele Mato, Samuel Merino e Helena Salgueiro, coa participación de María Casar Díaz, presidenta da Agrupación Cultural Ergueitas, como secretaria, e de César No Cortiñas, concelleiro da Área de Cultura de Sarria, como presidente.
Un recoñecemento á forza da palabra poética
O premio concedido a Silvia Penas pon en valor unha proposta que emprega a poesía como espazo de exploración emocional e reflexión sobre as experiencias que marcan a vida.
En Códice de meninxes, a memoria, a maternidade e a dor convértense en elementos dunha construción literaria que afonda tanto na fraxilidade como na capacidade de resistencia do ser humano.
O recoñecemento contribúe tamén a dar visibilidade á creación poética contemporánea en galego, destacando a súa capacidade para abordar cuestións universais desde unha linguaxe propia e unha perspectiva artística singular.
Autoras nesta entrada
Comentarios
Inicia sesión para comentar.
Aínda non hai comentarios publicados.