“… e velaí a proposta sen perder a frecuencia, nin o sinal, no desexo de “conecta co íntimo”. E así a complicidade do sentepensar. Nada de perdas innecesarias, que unha , das dúas oportunidades que se dean, non será moito pedir, que sexa a de querer ler e así quedarse dando voltas e máis voltas,…
David Otero Fernández, nado en Santiago de Compostela o 27 de decembro de 1946, é un escritor galego.
Vive na Estrada, membro fundador do PEN Clube de Galicia, da Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil, da Fundación Castelao e da A. C. O Brado, tamén participa na Fundación Alexandre Bóveda, do Pedrón de Ouro, do Padroado San Martiño, do Colectivo Cultural Estradense, da Asociación dos Amigos dos Pendellos de Agolada, de Nova Escola Galega, da Asociación de Escritores en Lingua Galega e de Irimia. Colaborou na autoría de libros de texto en galego nas editoriais Xerais e Galaxia.
Foi codirector da colección Árbore de literatura infantil desta última editorial. Colabora tamén con artigos en diversos medios de comunicación. E agora exerce de mestre de ciencias naturais no IES nº 1 da Estrada.
Acabo de ler Conecta co íntimo de David Otero e publicado en Laiovento, un poemario que desde logo responde moi ben ao título que ten. Tamén conta esta obra cunha marabillosa introdución de Marica Campo, que nos axuda a entrar nesta viaxe tan persoal que temos diante. En Conecta co íntimo o autor presenta unha invitación a centrarse no mundo interior, especialmente a través dese diálogo co interlocutor ou interlocutora e consigo mesmo. Unha invitación a saír do mundo das cousas, do ruído e vivir desde aí. E xa desde os primeiros versos: conecta co íntimo toma conciencia axústate na esencia e agárrate ben aprende E nesta viaxe o eu lírico desposúese de moitos elementos, de falsas narrativas, imposicións, e nese coñecerse báixase ao íntimo no que atopamos a verdade, os recordos, os soños, a vida. Mesmo na ausencia a palabra da interlocutora se fai beleza. E xuntos aparece esa conexión co íntimo, esa profunda e anhelada intimidade na que cabe todo e sempre de forma ilusionante: non forcemos nada gustemos de nós vivir conectemos co íntimo nos optimismos proclamaremos o desexado Nesta relación fúndense pasado, presente e futuro e atopamos un desexo de permanencia desde a escrita, pero non desde a aprobación externa. Que bonito e que ben contado!
e descubre todas as novidades do libro en galego