María Oruña (Vigo, 1976) é unha escritora española especialmente recoñecida polo rigor histórico, forense e científico das súas enigmáticas novelas de misterio. As súas obras foron traducidas a unha decena de idiomas e as súas vendas superan o millón de exemplares. Iniciou a famosa serie de misterio de Os Libros do Porto Agochado en 2015 e manexou en cada un dos seus seis títulos, de maneira deliberada, diferentes subxéneros da novela negra que acadaron éxito mundial: Porto agochado (2015), Un lugar ao que ir (2017), Onde fomos invencibles (2018), O que agocha a marea (2021), O camiño do lume (2022) e Os inocentes (2023). Adentrouse tamén na novela histórica con O bosque dos catro ventos (2020). Tras a publicación desta obra, varias reliquias milenarias que os seus protagonistas buscaban na trama apareceron na vida real, polo que se avivou o interese internacional polo traballo da autora. Acostumada a cambiar de rexistro, María Oruña publicou en 2025 O Albatros Negro, novela histórica de aventuras e misterio, cuxa recreación do século XVIII gañou o aplauso da crítica. A autora publicou tamén os contos infantís O tren fantasma e O tren fantasma: aventura cos trogloditas, e atesoura distintos premios e recoñecementos polo seu labor literario, como o premio ao mellor libro de ficción do ano 2021 outorgado polos libreiros de El Corte Inglés por O que agocha a marea; o Premio Fundación da Garda Civil 2022; o Premio de Cultura Emilia Pardo Bazán no País das Rías 2023, da Deputación de Pontevedra e o xornal Faro de Vigo; ou o Emboque de Ouro 2024, concedido por Casa Cantabria en Madrid.