Logo dun esquecemento tan prolongado como inxusto, a obra filolóxico-lingüística de Ángel Amor Ruibal (1869-1930) comeza a recibir toda a atención de que é merecente e atopa por fin o que antes non tivera a sorte de encontrar: lectores dispostos a ver nela a suma e o cumio dun século enteiro de investigación glotolóxica e a exhumar nas súas páxinas as ocultas sementes de futuro que no seu día, por desgraza, non deron xermolado. Malia todas as súas tachas e limitacións, das que autoras e autores son ben conscientes, os traballos recollidos neste volume poñen os alicerces da necesaria recuperación do Amor Ruibal estudoso da linguaxe e das linguas, ata agora eclipsado polo filósofo, o teólogo e o canonista.