LUÍSA VILLALTA
Luísa Villalta (A Coruña, 1957-2004), alén de extraordinaria poeta, foi unha destacada narradora, dramaturga, ensaísta, tradutora, filóloga e violinista. Viron a luz os seus poemarios Música reservada (1991), Ruído (1995), Rota ao interior do ollo (1995) e En
concreto (2004), que se recollen en Pensar é escuro. Poesía reunida (1991-2004) (Galaxia, 2023), que a converteron nunha das voces máis importantes da literatura galega dos nosos tempos. No campo dramático, salientan: Concerto para un home só (1989), O representante (1990), O paseo das esfinxes (1991), As certezas de Ofelia (1999), Os doces anos da guerra (2011) e Teatro completo (Galaxia, 2024), recompilación de todos os seus textos. Como narradora publicou Silencio, ensaiamos (1991), Teoría de xogos (1997), As chaves do tempo (2001), publicados por xunto en Narrativa reunida (1991-2001) (Galaxia, 2024). Tamén deu ao prelo os ensaios O Don Hamlet de Cunqueiro: unha ecuación teatral (1992), Libro das colunas (2005; Galaxia, 2024) e O outro lado da música, a poesía (1999, Galaxia, 2021), ademais da edición de Formas breves de pensamento (Galaxia, 2024).
