Hoxe rematei Boundaries Road de Cecilia F. Santomé e publicada por Xerais, a última novela coa que nos sorprende agora a autora. E digo que nos sorprende porque esta novela é moi innovadora formalmente. Boundaries Road preséntanos tres partes que están interconectadas pero que case poderían lerse de forma independente. Na primeira Cecilia busca e atopa unha habitación en Londes e acaba atopándoa na casa de Nathalie, Tom e Tobby. Na segunda parte a protagonista loita por datar un Picasso que pouco a pouco vai situando sen acabar de atopalo en ningún catálogo que manexa. Finalmente a parte final está centrada na historia familiar dunha familia Exipto-británica. É esta unha novela introspectiva que invita a unha lectura lenta e reflexiva. Como a vida mesma as historias non se pechan completamente senón que van quedando flocos. Iso si, as diferente liñas da trama están interconectadas e remiten a vivencias moi recoñecibles: a dificultade de expresarse e comprender cando non se manexa o idioma, a.comunicavión real na parella, as diferenzas culturais, a necesidade de saber e de fabular a partir dos elementos que imos atopando, así como a identidade ou a dureza de ser estranxeiro. Destacaría a atención ao detalle da novela e así como a capacidade para describir as sensacións e a percepcións dos personaxes. En definitiva, atopei unha novela formalmente moi audaz, con capítulos só levemente conectados entre si, pero deliciosamente ben escrita e que presenta moitas preocupacións da nosa sociedade actual. Un libro para unha lectura repousada e reflexiva.