Desgraciadamente a parta media do libro (a de París) rompe co ritmo e coa historia. Non ten sentido esa parte. Quizáis o autor quixo engadir un relato con autonomía propia que lle deu mágoa desbotar. O resultado dentro do libro é dunha pausa de hidratación con anuncios. A primeira parte engancha cun retrato costumista de primeira, (moi bo ollo do escritor) e diálogos con chispa e ben enfiados. Pero a terceira e última parte, despois desa pausa parisiense, faise longa, polo leria psicolóxica na que non acabo de entrar, e pola reiteración de sentenzas, moitas sen moito percorrido.