Acabei hoxe Nailía, de Loli Rodríguez, unha novela publicada en Galaxia tras gañar o Premio Torrente Ballester en 2024. Nailía preséntanos unha serie de personaxes que navegan as augas da vida contra as dificultades e carencias que se lles presentan. Nailía é unha muller que desde nena busca o seu camiño pero non se atreve a comprometerse con Ricardo antes da súa partida para Venezuela. A vida lévaa logo a casar con Manolo, que non lle dá unha boa vida pero ela loita sempre por ser a mellor esposa, sacar os seus fillos adiante e manter a dignidade. O home mantén unha dobre vida sen que iso supoña deixarlle a ela liberdade ata que finalmente ela logra separarse. Os diferentes narradores vannos presentando a visión desde as cartas que ela lle escribe a Ricardo ao longo dos anos; vemos tamén a interesante amizade con Simple, a persoa que máis creu nela tratándoa como a filla que nunca tivo e, xa maiores, vemos como os fillos teñen tamén as súas loitas e dificultades persoais que irán sorteando como poden. Dadas as moitas liñas narrativas que se presentan, o final é pechado para algúns pero non para outros. Creo que hai tempo que non leo unha narración tan potente, con personaxes tan elaborados, cribles e interesantes, especialmente no caso de Lía, un personaxe que nos recorda a moitas mulleres que nas boas e nas malas vertebran a súa familia, loitando por ela e entendendo as necesidades de cada quen mentres antepoñen as dos demais ás propias. Non puiden pousalo unha vez cheguei á metade e non entendo por que non ten máis eco esta novela. Moi recomendable!