Merricat e Constance Blackwood viven na antiga mansión familiar, xunto co tío Julian ás aforas dunha vila en Nova Inglaterra. A maior das irmás, Constance carga cun terrible estigma: o de as*sinar a toda a súa familia anos atrás. Mais a falta de probas na acusación, esta é absolta, pero este feito as acompañará no desenvolvemento das súas vidas a ollos da veciñanza, quen as teme e as rexeita á vez. Un día chega Charles, o curmán das Blackwood para reclamar o legado familiar, invadindo a rutina das irmás. Cousa que a Merricat non lle fai demasiada gracia e vaillo facer saber. Entre apócemas, palabras máxicas e o seu gato Jonas, Merricat será quen nos vaia abrindo paso cunha narración nada fiable, mais a autora consigue que empaticemos con ela case de inmediato. Todo isto acompañada de segredos familiares, os cales iremos descubrindo paulatinamente, así coma a verdadeira personalidade e psicoloxía de Merricat. Shirley Jackson acada unha atmosfera de intriga e de xogo coas propias lectoras, a medida que vai tecendo os fíos desta historia. A través de diversos elementos, Jackson xera un clima de tensión do terror cotián, sen renunciar ao seu estilo clásico. Aspecto que tamén vemos reflectido nos seus contos. Unha perfecta ambientación combinando o opresivo e o perturbador, focalizandoo no illamento social das protagonistas e a relación de dependencia entre ambas. Que sucedeu realmente na mansión da familia Blackwood? Teredes que ler "Sempre vivimos no castelo" para sabelo.