Consideramos importante recompilar e reeditar estas recensións non só por chamaren a atención sobre libros de ensaio e memorias que non están presentes no noso ámbito cultural, e que abordan cuestións tales como o legado do marxismo, a arte das vangardas, a relación do escritor co xornalismo, os camiños da crítica literaria, a experiencia do exilio... senón porque estes breves textos, concibidos e escritos para unha publicación periódica, que teñen como obxecto as obras doutros, son a voz dun perspicaz lector que se tornou autor. Reeditar estes textos é unha maneira de contribuír, de novo, ao debate e á reflexión, e facelo da man de Xesús González Gómez é darlle unha oportunidade ao público de se reencontrar cunha voz intelixente, culta, libérrima, apaixonada, que non pretende convencer, senón dialogar. Por iso resulta aínda máis interesante e estimulante naquilo que le e que escribe.