“Neste conxunto de poemas, derivados da
obra narrativa de Casares, busquei o xeito de
ir máis alá, de percorrer ese espazo baleiro
onde habita o significante sen significado,
onde a escrita dialoga co poeta para facerse
novamente verba, poesía.

Ao fin, a poesía é un dialogo en soidade,
un son que se manifesta no silencio de cada
pensamento.”

Suso Díaz