¡Secou o Miño! ¡O Miño secou! ¡O nunca visto! ¡O nunca imaxinado! ¡O nunca oído! ¿Onde foi a franxa azuliña da bandeira benamada?...

Noutrora vizoso de vida, xeneroso de beleza, símbolo emblemático do país, o leito do venerable río amanece un bo día completamente seco, feito unha congostra inexplicable de area húmida chea de pelouros. Os habitantes de Xestal do río Miño, unha aldeíña calquera onde ten lugar a acción de A pedra bezoar, quedan pampos diante de tan espectacular evento.