Empregamos cookies para mellorar a experiencia, análises e contido personalizado.
Podes aceptar todas, rexeitar as non necesarias ou configurar.
Máis info na política de cookies e
privacidade.
PREMIO DE NARRATIVA BREVE REPSOL 2020 ¿Que queda de nós nas casas onde vivimos noutro tempo? Se algo permanece nelas, ¿pódese acceder a aqueles momentos, ás sensacións idas? A protagonista desta novela expándese en dúas direccións aparentemente opostas: a do vencello cotián co seu fillo durante o…
PREMIO DE NARRATIVA BREVE REPSOL 2020 ¿Que queda de nós nas casas onde vivimos noutro tempo? Se algo permanece nelas, ¿pódese acceder a aqueles momentos, ás sensacións idas? A protagonista desta novela expándese en dúas direccións aparentemente opostas: a do vencello cotián co seu fillo durante o confinamento e a do resto daquela nena que aínda perdura na súa imaxinación. Así, movida por un soño, máis de vinte anos despois de abandonalo, decide presentarse no apartamento onde viviu coa súa familia durante a nenez e a adolescencia. Cunha voz inconfundible, penetrante, orixinal e ao tempo case delicada, Berta Dávila narra a historia dunha memoria que rescata o presente. Para conseguir xuntalo cun pasado vívido, cálido, ao que se pode viaxar por medio da literatura. Illa Decepción devolve á novela o seu poder de convicción, a súa forza para unir a quen escribe e a quen le. Narradora e lectora, imaxinación e vida. Unha obra singular, única, que prende na memoria e que a lectura fai propia, persoal, de todo o mundo.
Que che pareceu este libro?
Axuda a outras persoas deixando a túa opinión sobre este libro
ten as constantes anécdotas e a narración en 1ª persoa presente de Carrusel, mais sinto que ten unha maior cohesión entre as dúas seccións e unha mensaxe máis clara que o libro anteriormente mencionado.
fálase, principialmente, das expectativas (igual que o nome orixinal de Illa Decepción e Deception Island), da nosa relación cos recordos e como o proxectamos cara o futuro, de como preferimos illarnos dalgunhas cousas para manter a nosa visión de como somos nós e o resto do mundo. é posible que as súas takes non sexan as máis orixinais da vida, pero foron, como mínimo, interesantes.
pialfa
3
ten as constantes anécdotas e a narración en 1ª persoa presente de Carrusel, mais sinto que ten unha maior cohesión entre as dúas seccións e unha mensaxe máis clara que o libro anteriormente mencionado.
fálase, principialmente, das expectativas (igual que o nome orixinal de Illa Decepción e Deception Island), da nosa relación cos recordos e como o proxectamos cara o futuro, de como preferimos illarnos dalgunhas cousas para manter a nosa visión de como somos nós e o resto do mundo. é posible que as súas takes non sexan as máis orixinais da vida, pero foron, como mínimo, interesantes.
