O Rei Curro tiña orellas de burro, e o único que o sabía era o seu barbeiro. Incapaz de gardar silencio, decidiu cavar un burato e ocultar o seu segredo baixo terra. Co tempo, no lugar naceu un canaval, e un día, un comediante que pasaba por alí, cortou unha cana para facer una frauta. Ao tocala, do instrumento saíu, como por arte de maxia, unha melodía que dicía: O rei Curro ten orellas de burro!
Este conto está inspirado no mito do rei Midas e xoga de modo humorístico cun personaxe que non acepta a súa eiva.