Collín este libro da biblioteca porque me chamou a súa portada. Así acabei agora de ler Nais de Charo Valcárcel, publicada en Baía edicións. Esta é unha novela que fai honor ao seu título. Fálanos de nais, de varias xeracións de nais e da diferente relación coas fillas (máis ca cos fillos) e desa íntima forma de conectar que supón parir unha criatura. Varias xeracións de nais: Anxélica, Sara, Elvira conforman unha saga na que a principal preocupación é criar aos seus fillos. Entre todas elas a de Anxélica é posiblemente a maternidade máis dura: entre as críticas dos veciños e da familia, ameazada polo odio de Carmen, que entendía que debera ter casado co seu agora cuñado e que cando tivo que facerse cargo da súa sobriña, non soubo ser a nai que a nena necesitaba. Tamén podería terse titulado Segredos, porque o segredo instalado na familia como forma de ocultar e protexer ao que se cre máis débil pode acabar sendo un cancro que deteriore as relacións familiares. Así lle sucede a Elvira, que non entende a relación coa que cre a súa nai, a Ramón, que se sente culpable de ocultarlle a verdade á súa muller ou a Mon, que sofre ao descubrir que a relación con seu pai non é tal e como el intuíra polo que súa mai lle contara. Todo un universo de relacións que sempre deixan pouso e sobre as que moitas veces é difícil tomar as relacións máis acertadas. Nais é unha novela que nos debuxa unha saga familiar na que as mulleres fortes e decididas tomarán diversas decisións intentando protexer aos seus fillos da dureza da vida, algo que ben ou mal, intentamos todas. Por iso probablemente me gustou moito a novela. Breve, fácil de ler e moi interesante.