Fina Casalderrey naceu en 1951 en Santo André de Xeve, Pontevedra. A súa infancia nun ambiente rural e as historias que lle contaba o seu pai influíron na súa imaxinación e na súa futura carreira literaria. O galego, a súa lingua materna, foi fundamental na súa vida e obra, marcada tamén pola experiencia da diglosia e pola defensa da lingua e da cultura galegas. Formouse como mestra e exerceu a docencia durante corenta anos. A súa experiencia educativa foi decisiva para achegarse á literatura infantil e xuvenil (LIX). Comezou adaptando contos populares ao teatro e creando pezas para representar co seu alumnado, actividade que mantivo ao longo da súa carreira. Ademais, desenvolveu proxectos de investigación etnográfica sobre tradicións, lendas, xogos e cantigas populares galegas. En 1991 iniciou a súa traxectoria editorial coa novela xuvenil “Mutacións xenéticas”. Desde entón publicou máis de sesenta títulos, principalmente dirixidos ao público infantil e xuvenil, así como numerosas colaboracións colectivas. As súas obras, escritas orixinalmente en galego, foron traducidas a múltiples linguas, contribuíndo á difusión da literatura galega. En 1996 recibiu o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil por “O misterio dos fillos de Lúa”. A súa traxectoria consolidouna como unha figura destacada da LIX galega. En 2013 ingresou na Real Academia Galega, recoñecendo a súa importante contribución á literatura, á educación e á cultura galegas.