Albert Camus (Mondovi, hoxe Dréan, Alxeria francesa, 7 de novembro de 1913 - Villeblevin, Francia, 4 de xaneiro de 1960) foi un novelista, ensaísta, dramaturgo, filósofo e xornalista francés nado na Alxeria francesa.

O seu pensamento desenvolveuse baixo a influencia do razoamento filosófico de Schopenhauer , Dostoievski , Nietzsche e o existencialismo alemán .

Atribúeselle a configuración do pensamento filosófico coñecido como absurdismo , aínda que no seu texto O enigma, o propio Camus rexeita a etiqueta de "profeta do absurdo" e non a considera unha clasificación axeitada. Tamén se lle asociou con frecuencia co existencialismo francés , aínda que Camus sempre se considerou separado del. As diferenzas e distancias significativas entre Sartre e Camus deben estudarse coidadosamente.

Malia o seu distanciamento consciente do nihilismo , salva del a idea de liberdade individual.

Formou parte da Resistencia francesa durante a ocupación alemá e participou nos movementos libertarios de posguerra. En 1957, foille outorgado o Premio Nobel de Literatura por «un conxunto de obras que destacan os principais problemas aos que se enfronta a conciencia do home moderno».