Acabo de ler A liberdade que me habita, unha novela para público xuvenil de Beatriz Cabaleiro publicada en Aira, e desde logo foi unha grata sorpresa. Nesta novela atopamos a Zahira, unha protagonista que chega de Marrocos a Galicia e ten que facer difíciles equilibrios entre unha familia que a quere pero na que o pai ten unha visión moi tradicional e a vida que ela vai descubrindo aquí, primeiro só colexio pero despois tamén no ambiente no que ela comeza a destacar, no mundo do deporte onde "correr era unha metáfora da súa fuxida daquel mundo". Zahira é a personaxe ao redor da cal gravita toda a novela. Con ela descubrimos os difíciles equilibrios que teñen que facer os adolescentes inmigrantes ─especialmente as rapazas─ cuxas familias poden non compartir os valores do seu país de acollida no que os fillos loitan por integrarse e atopar o seu lugar. Tamén vemos como os pais teñen máis difícil a súa adaptación polo que agarrarse aos valores tradicionais pode proporcionarlles unha referencia vital pois o contrario sería desbotar todo o seu mundo coñecido quedando sen referencias. O mundo do triatlón é o contorno no que loita Zahira por destacar é o que lle proporcionará os apoios que necesita no complicado camiño de buscar referencias propias durante a súa propia adolescencia. Un mundo pouco coñecido por moitos pero admirablemente ben descrito, proporcionándolle un contexto absolutamente realista. Entre os agradecementos figura Samia, amiga da autora, e quen sen dúbida proporcionou toda a información e detalles para a excelente contextualización que atopamos na novela, "unha ponte entre dous mundos". Descubrimos como fixo a autora que "as emocións, os medos e a gana de ser unha mesma parécense moito máis do que cremos". Quedo moi agradecida a Beatriz por achegarme esta novela que creo unha lectura moi adecuada para rapazas e rapaces dos últimos cursos de ESO ou bacharelato pois o tema da integración dos adolescentes africanos non adoita atoparse nas lecturas habituais. Confío que lles guste tanto coma a min.