Gañou un premio. O XXX Premio de novela curta “Manuel Lueiro Rey”. O exemplo de que gañar un premio non di nada do libro e moito do xurado que escolleu o gañador. Que gran contraste entre o que eu sentín e o ditame que saiu da man de alguén que tiña máis imaxinación que a que aparece en Indolente: "Novela de narración poderosa, de desacougante escenario agónico, a súa trama crea unha hipnótica atmosfera rebordante de violencia na que os personaxes teñen que decidir inclinarse pola supervivencia solidaria ou pola loita individualista, atrapados nunha témera tormenta solar. Inquedante, insólita e apelativa, esta historia convida a repensar o fondo da alma humana, coas súas faíscas luminosas, mais tamén coas súas miserias insondables". Xa vos digo eu que esta novela non é así, pero animo, claro, a que todos a lean para sacar a súa propia opinión. https://axendacultural.aelg.gal/2024/01/02/alberto-mancebo-gana-a-xxx-edicion-do-premio-de-novela-curta-manuel-lueiro-rey/