Nesta novela tΘcense d·as historias persoais que se enguedellan inevitablemente coma o bruar dunha melodφa intimista, ergueita dun xeito doce e acre ao tempo.
O rexoubo dun so±o a pique de esmorecer e a esperanza dunha nova vida, secundada polas inevitables ansias dun progreso negado pola posguerra e a represi≤n, viste de lembranzas ßs palabras que toman o protagonismo nestas pßxinas.
A m·sica erφxese coma unha especie de leitmotiv que soa de fondo, versando sobre ß prohibici≤n por parte das fΘrreas tesoiras da censura de determinados estilos como o jazz provinte de latitudes norteamericanas, chegando a considerar os seus ritmos como algo propio da poboaci≤n afroamericana e polo tanto, unha m·sica propia do mesmo demo.
A deslexitimizaci≤n do emprego do idioma galego no ensino por parte de franquismo ou a actividade incesante producida nalgunhas vilas galegas, coa explotaci≤n do cobizado volframio para abastecer ao rΘxime nazi durante a Segunda Guerra Mundial, tamΘn se converten en pezas esenciais do crebacabezas no que por veces semella converterse este relato.
A memoria hist≤rica e a dignidade das persoas que foron represaliadas polo torgo das s·as ideas, son postas en valor a xeito de sentida homenaxe, nunha narraci≤n onde a historia e o presente se conxugan nestas pßxinas nas que ani±a a intriga.