(Madrid, 1969). Se me tivesen dado a escoller, a miña primeira palabra sería "lapis"; a segunda, seguramente, "goma de borrar". Descubrín moi cedo que universos infinitos se agochan dentro dos lapis, anhelando ser liberados, e debuxei o meu primeiro conto en verde escuro na parede do meu cuarto; con el, descubrín que ás veces nin sequera as nais entenden a arte. Pouco despois, aprendín a contar historias lendo guións de cine e decateime de que todo o que se pode imaxinar pode e debe escribirse.