Comecei a odiar a mi±a familia o dφa en que nacφn\\". Asφ arrinca esta biografφa de odio. Anxo, o seu narrador e protagonista, Θ a personificaci≤n do autoodio: despreza as s·as orixes, a s·a terra e a s·a clase social. Odia a s·a deforme nai, o seu fracasado pai, o seu beato irmßn, a s·a rancorosa avoa e o seu in·til ·nico amigo. Odia o cheiro da s·a vila mari±eira, odia os seus veci±os pailßns e odia a s·a r·stica lingua. Cre que a vida lle ten preparado algo mellor que a mediocridade que o rodea, que a s·a beleza e o seu intelecto merecen algo mßis, polo que o seu ·nico obxectivo Θ marchar e romper para sempre cos vφnculos que o atan ao lugar e ßs persoas que o viron nacer. NinguΘn o deterß no seu cami±o ao \\"Θxito\\".
Nesta novela acompa±amos a Anxo na s·a fuxida das orixes e asistimos abraiados e, en moitas ocasi≤ns, mortos de risa, ao seu fulgurante ascenso ao mßis baixo. Vantaxista, disoluto, libertino e tamΘn ruφn, perverso e depravado son alg·ns dos adxectivos que adornan este odiador que, de xeito descarnado e hilarante, nos narra a s·a vida. En certos momentos quizais nos lembre, por raz≤ns moi diversas, outros personaxes literarios como Ignatius J. Reilly de A conxura dos necios ou Adrißn Solovio de Arredor de si. Unha novela picaresca que nos atraparß coa s·a hßbil construci≤n de caracteres e co seu trepidante ritmo cinematogrßfico.
Atenci≤n ao inesquecible final.