Estas son historias de emigrantes. Cr≤nicas de emigrantes. Como de tantas outras persoas que acordaron abandonar o territorio de orixe e instalarse, por mßis ou menos tempo, nos lugares de acollida. Foron traballadores, apenas cualificados, que exerceron a s·a ocupaci≤n laboral en condici≤ns de grande dureza, en ßmbitos pragados de explotaci≤n e discriminaci≤n, illados de moitos dos seus coetßneos emigrantes, porque o seu mundo era moito mßis fluφdo, mßis volßtil, mßis lφquido. Eran traballadores marφtimos. E, mßis do que nos puidera parecer, alg·ns deles tamΘn exerceron como sindicalistas, como verdadeiros lφderes sociais desa clase de traballadores desposuφdos e abandonados. E, por suposto, a s·a memoria permaneceu oculta. Como a de tantos outros traballadores e traballadoras. Tan oculta como era existencia dos fogueiros, sempre entalados por baixo da cuberta, como homes-mßquina que acompasaban o seu ritmo vital coa cadencia das caldeiras, dos motores e das ordes que vi±an de enriba. Tan oculta como as vidas fuxidφas, tal que sombras, dos homes que cargaban e descargaban os barcos, invisibles no seu traballo para aqueles que s≤ vivφan obsesionados pola garantφa da carga.
As s·as vidas apenas contan nas historias dos xornais, nas anßlises acadΘmicas ou na experiencia compartida dos traballadores cualificados. Ao cabo, non eran mßis que seres de abaixo, emigrantes e marxinais.